سسنا کاردینال ۱۷۷ Cessna Cardinal 177

یادم هست وقتی که در دوران دبیرستان بدنبال ساخت هواپیمای مدل بودم همیشه به هواپیمایی بنام‌ کاردینال بر می خوردم که هواپیمای بال بالای قشنگی بود ولی دقیقا نمیدانستم که چیست.

Cessna 177 Cardinal

سالها بعد بالاخره در فرودگاه “پالو آلتو” به این هواپیما برخوردم و در مورد آن مطالعه کردم.

عجب هواپیمای جالبی است. مجسم کنید که سسنا هواپیماهای یک موتوره اش اکثرا بال بالا بودند و “پایپر” اکثرا بال پایین.

بال بالایی ها موقع گردش نمیدیدند که به کجا می روند چون بال جلوی دیدشان را می گرفت و با بال پایینی ها دید زمینی شما بد بود چون بال جلوی دید شما را می گرفت.

سسنا که با تولید مدل بال بالای صد و‌ هفتاد و‌ دو بسیار موفق بود و‌ تا امروز رکورد پرفروشترین هواپیمای سبک تاریخ را دارد تصمیم گرفت که تنها حسن “پایپر” را که داشتن دید موقع دور زدن بود را هم به خود اختصاص بدهد و‌ هواپیمایی بسازد که هم بال بالا باشد و‌ هم پایین و هم چرخ ثابت داشته باشد و هم مدل چرخ جمع شونده. پاسخ هواپیمای کاردینال بود یا بعبارتی سسنای صد و هفتاد و هفت که نام مدل آن نیز چیزی بین مدل چهار سیلندر صد و‌ هفتاد و دو و‌ مدل شش سیلندر صد و هشتاد و‌ دو‌ بود.

هواپیما طوری طراحی شد که با آنکه بال آن بالا بود ولی با حرکت دادن بال بسمت عقب باندازه چندین اینچ موقعیتی را بوجود آورد که خلبان حلوتر از بال می نشست و‌ حالا موقع دور زدن قشنگ میتوانست دید هم داشته باشد و در ضمن دید زمینی هم داشته باشد.

سسنا یک قدم دیگر هم پیش رفت و میله های کمکی نصب بال به بدنه یا استراتها را هم در کاردینال برداشت که دیگر دید زمینی بدون مانع باشد. خب همه اینها یک هواپیمای شیک فراری مانند بوجود آورد که بسیار زیبا بود.

آیا این هواپیما ایرادی هم داشت؟ صد البته. با برداشتن استراتها حالا جنس بال باید کلفت تر و سنگین تر می شد که از ظرفیت بار هواپیما می کاست.

مدل چرخ جمع شونده هم باید وزن بیشتری را حمل می کرد که باز از ظرفیت بار هواپیما می کاست ولی اشکال بزرگتر در کجا بود؟ انتقال بال هواپیما بعقب حالا باعث شده بود که هواپیما سر بزیر بشود و هواپیما آنطور که باید بالانس نشود. حالا سکان افقی متحرک عقب برای کنترل این هواپیما کوچک بود و باید تمام سکان افقی چه ثابت و‌ چه متحرک بصورت متحرک در می آمد که سطح بیشتری داشته باشد که بخصوص در موقع نشستن بتواند هواپیما را کنترل کند. همه این عملیات انجام شد ولی بازار در مقایسه با سسنای صد و هفتاد و دو آنرا هواپیمای جالبی نمیدید و از همان اول کار این هواپیما نگرفت. کنترل آن بسادگی صد و هفتاد و دو‌ نبود. وزن مفید آن به اندازه صد و هفتاد و دو نبود.

این هواپیما بمدت ده سال از سال شصت و‌ هشت تا هفتاد و‌ هشت میلادی تولید شد و اکنون قیمت بازار آن بین پنجاه تا صد و ده هزار دلار است که با سسنای صد و هفتاد و دو همان زمان همخوانی دارد.

ایده این هواپیما فوق العاده بود. کاش می توانستند عیوب آنرا هم رفع کنند.