هواپیماها خیلی زودتر از ماشینها دریفت میزدند Airplanes Drifted Long Before Cars

برای شروع خواندن این‌ مقاله سری به مقاله هواپیماهای نافرمان بزنید.

در مقاله هواپیماهای نافرمان راجع به فرمان هواپیماهای سبک صحبت کردم. حالا گریزی زده و‌ کمی از فرمان هواپیماهای مسافربری صحبت کنیم.

هواپیماهای مسافربری موقع بلند شدن از باند و نشستن درست مانند هواپیماهای کوچک عمل می کنند ولی بمجض کم شدن سرعت در روی باند کاپیتان با فرمان کوچکی در حد یک شیر فلکه فرمان زمینی را بدست گرفته و دورهای نود درجه و غیرو را می زند و‌ شاید باورتان نشود که با این فرمان چرخ جلو تا هشتاد درجه گردش می کند که از ماشین خیلی بیشتر است و در هواپیمایی مانند هفتصد و‌هفتاد و‌ هفت چرخهای عقب هم می چرخند که گردش را تسهیل کنند فقط یک‌ نکته کوچک هست. وقتی با یک هواپیمای دراز مانند هفتصد و‌ هفتاد و‌ هفت می پیچید وارد باند که تیکاف کنید ، اول سی متری را باید یواش بروید که چرخهای عقب قفل شوند. کمک خلبانی برایم می گفت که اوائل کارش با این مدل هواپیما یکبار کاپیتان وارد باند شده و کنترل تیک آف را به او می سپارد و او‌ گاز را باز می کند می بیند که هواپیما قیقاژ می رود. بلافاصله پرواز را قطع و باز می گردد که تکنیسینها چک کنند که همه چیز خوبست. خلاصه یک ساعت از پرواز عقب می افتند و‌ کاپیتان وی را در این مورد توجیه می کند.

و اما دریفت کردن در هواپیما.

دارید روی باند شماره بیست و‌ هشت می نشینید. این باین معنا است که این باند یک سویش بسمت دویست و‌ هشتاد درجه است پس جهت مخالفش جهت صد درجه و باند شماره ده است. پنج دقیقه مانده بنشنید که اطلاعات اتوماتیک باد و غیرو را می گیرید. دستگاه اتوماتیک می گوید باد ۲۵ ناتیکال مایل دارید که دارد از جهت سیصد و ده درجه می وزد. این یعنی که بجای اینکه باد از روبرو بوزد از طرف راست و بطرف جلوی هواپیما می وزد. سه چاره دارید. اول بال چپتان به باند خورده و‌ منهدم بشوید. دوم بروید در شهر دیگری که باد ندارد بنشینید یا راه سوم دریفت زدن یا نشستن خرچنگی است.

برای این کار شهپرهای هواپیما را برای پیچیدن به سمت راست بطرف روبروی باد تنظیم می کنید ولی سکان عمودی عقب را برای پیچیدن به سمت چپ تنظیم می کنید یعنی دستتان بطرف راست و پاهایتان بسمت چپ می خواهند هواپیما را ببرند. هواپیمایتان خرچنگ وار در حالیکه دماغ آن به سمت باد است ولی خودش دارد به طرف و در امتداد باند می رود حرکت می کند. در ویدیوهای نشستن‌ های معجزه آسا اینبار دقت کنید و‌ نشستن خرچنگ وار هواپیما ها را ببینید.

یاد اولین دریفت زندگی ام با بنز دویست و هشتاد بیت المال افتادم که در سال هفتاد و ‌نه میلادی در اطراف مرکز مطالعات مدیریت ایران (دانشکده صادق فعلی) انجام دادم و طول یک خیابان را تمام با دریفت به چپ یا راست طی کردم.

احساس عجیبی است که دارید به سمت راست با چپ جاده نشانه می روید ولی در امتداد جاده حرکت می کنید.

در هواپیما هم همین احساس عجیب هست.

حالا می رسید نزدیک باند. باید بتوانید که در آخرین لحظه هواپیما را در امتداد باند در بیاورید و گاه نمیتوانید.

من در دومین پرواز سولوی عمرم نتوانستم و هواپیمای پایپر داشت از سمت راست باند خارج می شد پای چپ را فشردم و حالا داشتم از سمت چپ باند خارج می شدم. خلاصه پنج باری این عمل شنیع تکرار شد تا کنترل بدستم آمد. حالا پای راستم در حد شصت ضربه در دقیقه میزد و نمیتوانستم دیگر تیک آف کنم در حالیکه اجازه تاچ اند گو‌ گرفته بودم.

هواپیمای سسنا یا دایموند اینکار را نمیکردند. چرا؟ چون چرخ جلو‌ آزاد است و‌حتی اگر خرچنگی بنشینید چرخ جلو‌ در جهت حرکت شما که در امتداد باند است حرکت خواهد کرد و فشار پدالها در آن تاثیری ندارد.

حالا مجسم کنید که شما یک بوئینگ هفتصد و هفتاد و‌ هفت را می خواهید خرچنگی بنشانید. اگر کابین را در امتداد خط وسط نگه دارید ممکنست چرخهای عقب در بیرون از باند فرود بیایند بنابراین باید کابین را در یک گوشه باند بگذارید که جا برای بقیه هواپیما هم در آنطرف باند باشد.

پس هواپیماها هم دریفت می زنند فرقش اینستکه برای سرگرمی و‌ نمایش نیست و فرق بین مرگ و‌ زندگی است.