داستان اسلحه در امریکا Gun Stroy in America

یکی از خوانندگان از من خواستند که داستان اسلحه در امریکا را بنویسم که چیست؟

وقتی که امریکا حدود دویست و پنجاه سال پیش به استقلال رسید از همان اول امریکاییها که همه اسلحه داشتند و با همان اسلحه اول سرخپوستان و ‌بعد انگلیسیها را بیرون رانده بودند حاضر نبودند که از اسلحه خود بگذرند و آنرا نگهدارنده ای برای حفاظت از خود و از دولتی احتمالا زورگو ‌می دانستند در قانون اساسی امریکا داشتن اسلحه برای امریکاییها را آزاد کردند.

البته در دویست و‌ پنجاه سال گذشته کوششهای زیادی برای محدود کردن این آزادی وجود داشته و ممکنست شهرها و ایالات مختلف قوانین محدود کننده خود را وضع کرده باشند ولی سازمانی بنام “ان آر ای” یا “سازمان ملی تفنگ” با پول کارخانه های اسلحه سازی و سیاستمداران در همه جا زیر لوای اجرای قانون اساسی با مخالفان اسلحه جنگیده و آنها را از صحنه خارج می کند. مثلا اگر سناتوری از ایالت الف به اسلحه رای مخالف بدهد آنقدر به رقیبش پول انتخاباتی میدهند که او‌ دیگر انتخاب نشود. بنابراین تصویب قانون ضد اسلحه در امریکا آسان نیست.

از سویی تکیه بر قانون اساسی و‌آنچه پدران دویست و‌پنجاه سال پیش تجویز کردند و از سویی پول کارخانجات پر سود اسلحه سازی و سیاستمداران فاسد باعث ‌شده که حتی قانونی در حد گرفتن عدم سوء پیشینه برای همه خریداران اسلحه هم تصویب نشود در حال حاضر یک قانون نیم بندی که خرید اسلحه را دو هفته به تاخیر میاندازد وجود دارد که آنهم شامل نمایشگاههای اسلحه که در آن اسلحه دست دوم براحتی معامله میشود نمیشود.

از سویی با وجود ممانعت فروش مسلسل، بسیاری آن را بدون دستگاه اتوماتیک ، بعنوان تفنگ می فروشند و شما آن دستگاه را جدا خریده و تفنگ مسلسل گونه تان را تبدیل به مسلسل می کنید.

در بعضی ایالات مثل تگزاس حمل اسلحه آزادتر از بقیه ایالتها است شاید بتوانید اسلحه پر هم حمل کنید ولی مطمئن نیستم ولی در کالیفرنیا که شاید محدودترین و ضد اسلحه ترین است در چهار دیواری خانه تان می توانید اسلحه پر داشته باشید ولی برای حمل آن اسلحه را از گلوله باید جدا در صندوق عقب حمل کنید. حالا اگر دزد آمد خانه تان می توانید او را با تیر بزنید؟ باز ممکنست جواب در ایالتهای مختلف فرق بکند ولی گمانم در کالیفرنیا باید نشان بدهید که جانتان در خطر بوده و‌ مجبور شده اید که شلیک کنید.

در کالیفرنیا حمل چاقو‌ ممنوع است مگر آنرا بیرون ببندید که مردم بفهمند چاقو ‌دارید ولی جواز اسلحه یا فقط برای ماموران پلیس و‌ محافظین آزاد است یا باید دلایل کافی نشان بدهید که جانتان در خطر است.

برای جواز شکار که من یکبار آنرا گرفتم یک کلاس چهارساعته رفته و‌ جواز ایمنی می گیرید. برای شکار هم به یکی از فروشگاهای فروش اسلحه رفته و یک جواز مثلا شکار یک آهو‌ در پارک الف می گیرید که یک هفته مثلا اعتبار دارد. در صورت شکار موقع خروج از پارک مربوطه باید جواز را نشان بدهید و سن آهو باید بالای دوسال باشد که از شاخش معلوم می شود.

برگردیم به دلیل نگهداری اسلحه برای حفاظت از آزادی.

اگرچه بنظر میرسد که بجای بالای چهارده هزار نفری که هر ساله با اسلحه کشته می شوند در عوض امریکا دموکراسی دارد چون‌ دولت می داند که اگر بخواهد با مردم طرف بشود آنها بخوبی میتوانند از خود دفاع کنند ولی همین دموکراسی در انگلیس هم وجود دارد ولی کسی اسلحه ای ندارد در سویس و آلمان هم همینطور. پس ادله داشتن اسلحه باعث ‌حفظ دموکراسی میشود یک دلیل واهی است و واقعی نیست.

اینروزها که کشتارهای دبیرستانی مد شده و هر کس که از ننه اش قهر می کند یک اسلحه به دبیرستان برده و همه را درو می کند باز فشار برای قوانین ضد اسلحه افزایش یافته ولی رییس جمهور که در مشت سازمان “ان آر ای” است می گوید که اسلحه مردم را نمی کشد این افراد ناراحت هستند که بقیه را می کشند و مرتب برای آن راه حلهای بچگانه مانند چک کردن روان بعضی از خریداران را می دهد حال آن که بسیاری از این افراد با اسلحه پدر خود که از خانه دزدیده اند مرتکب قتل می شوند.

فعلا راه حل ساده ای برای مسئله اسلحه در امریکا وجود ندارد.