آینده توریسم The Future of Tourism

در سال هزار و نهصد و‌ هشتاد و شش یک تور ده روزه ایتالیا را خریدیم بمبلغ نفری ششصد دلار که از هر نظر عالی بود و ما را با اتوبوس دور ایتالیا گرداندند و حتی با قایق از ناپل به جزیره کاپری هم بردند.

این هفته برای پنج روز به رم آمدم و‌ فقط پول هتل شد هفتصد و ‌پنجاه دلار و ‌فقط برای بلیط ورودی «کاله سی ام» محل نبرد گلادیاتورها و کلیسای سن پیترز و‌ موزه اش در واتیکان دویست دلاری پول ورودی و راهنمای تور و‌ دستگاه آدیو برای گوش دادن به توضیحات دادیم. خب قیمتها که در این سه چهل ساله مثل هر چیز دیگری بالا رفته ولی یک نکته بسیار ناجالب دیگر هم وجود دارد.

چهل سال قبل جمعیت دنیا نصف این بود و از آن میزان نصف هم مال کشورهای کمونیستی بودند که یا اجازه مسافرت به بقیه دنیا را نداشتند یا پولش را نداشتند. الان هم جمعیت دوبرابر شده و‌ هم توریست چهار برابر.

در حالیکه در سال هشتاد و شش میلادی دیدن موزه واتیکان و «سیستین چپل» و‌ شاهکارهای میکل آنجلو امری عادی با جمعیتی متعادل بود حالا بازدید از همین موزه مانند بازدید از یک حرم مقدس یا دیداری از آجیل فروشی تواضع در شمال شهر تهران بود. یعنی با هل و فشار و نفس تنگی و براحتی نصف جمعیت را افراد چینی تشکیل می دادند که آن سالها اجازه و ‌پول مسافرت را نداشتند.

درست است که مهمانداران این توریستها از در آمد سرشاری برخوردار می شوند ولی دلم بحال آندسته از توریستها که از سر علاقه بخواهند این صدها تابلو ‌و‌ مجسمه دیدنی را دیده و آنها را بررسی کنند سوخت چون با آن جمعیت و‌ فشار جایی برای ایستادن و ‌تفحص و تفکر نبود.

هنوز همه دنیا نتوانسته اند که توریست بین المللی بشوند و وضع اینست ، مجسم کنید روزیکه همه دنیا در وضعی باشند که بخواهند سالی یک سفر توریستی خارجی انجام بدهند آنهم در جاییکه ایتالیا و‌ فرانسه هدف شماره یک تمام توریستهای جهان‌ هستند.

دوستانی که بدنبال کاری برای آینده هستند صنعت توریسم در کشورمان رل بسیار مهمی را بعد از نفت و‌ گاز بازی خواهد کرد و ‌تاریخدانان و باستانشناسان دو زبانه کار خوبی خواهند داشت با انعامهای درشت به یورو و دلار. ولی بگویم که باید کار بلد باشید و به تاریخ کشورتان عشق بورزید و بتوانید به سوالهای عدیده توریستها جواب بدهید و به آن فقط بعنوان یک شغل اداری نگاه نکنید و گرنه از انعام خبری نخواهد بود. من هیچگاه به راهنمای توری که نمیتواند به سوالات من جواب درست بدهد انعام نمیدهم و هیچکس نمیدهد.

یک ‌نکته جالب اینستکه من سالهاست که در هیچ توری به کلیسا و‌ این قبیل نمیروم ولی اینبار را بخاطر فرد دیگری به کلیسای سن پیترز بزرگترین کلیسای جهان از نظر مساحت و‌حجم ولی نه ارتفاع رفتم.

ارتفاع آن صد و سی و‌ هفت متر است که در کلیساها اول نیست. ما در صفی قرار گرفتیم که باید بلیط بالا رفتن از کلیسا تا حوالی گنبد را می خریدیم و هنگامیکه صندوقدار گفت با آسانسور ده یورو و‌ بی آسانسور هشت یورو‌ من بی آسانسور را خریدم و چشمتان روز بد نبیند بمدت نیمساعت یا بیشتر حدود ششصد پله یا بیشتر که می شود یک ساختمان بیش از چهل طبقه را بالا رفتیم که در جاهایی پلکان در داخل گنبد بود و‌ ما باید یک وری بالا می رفتیم و در جایی راهرو تنگ بود و نرده هم نبود و‌ باید از طنابی بعنوان حائل استفاده می کردیم. خلاصه برای دوستان علاقمند به صخره نوردی، کوهنوردی، ورزش سنگین بالا رفتن از این کلیسا را توصیه می کنم.

در بالا مناظر داخل کلیسای عظیم و در بیرون کلیسا که منظره شهر رم بود فوق العاده بود.

دفعه بعد جایی پرسیدند آسانسور حتما می گویم بله.