کابو وردی Cabo Verde

اینروزها با بودن ویکیپدیا و گوگل دیگر نوشتن من در مورد شهرها و‌کشورهای دیگر ، ممکنست بیمورد باشد مگر اینکه چیزهایی را بنویسم که آنها نمینویسند.

“کابو- وردی” یا دماغه سبز شامل مجمع الجزایری شامل ده جزیره است که پانصد سال پیش هیچ سکنه ای نداشته ولی الان نه تا مجموعا پانصد و‌ پنجاه هزار نفر را در خود جای داده اند که سیصد و‌ پنجاه هزار نفر آن درجزیره سانتیاگو ‌هستند که شهر پرایا پایتخت این کشور در آن جای دارد. در همین جزیره شهرهایی چون ترافال هم وجود دارند.

بنظر من مجمع الجزایر به جزایری اتلاق می شوند که اگر آب دریا را بکشید همه روی یک سلسله جبال خواهند بود ولی باید اینرا تحقیق کنم.

پرتغالیها پس از کشف این جزایر بخاطر نزدیکی آن به امریکا آنرا برای تجارت برده انتخاب میکنند و در آن خرید و فروش برده می کرده اند.

پس از استقلال این کشور نام پرتغالی آن باقی می ماند و تعداد زیادی از ساکنین آن نیز یا پرتغالی یا مخلوط هستند.

بر عکس سیاهپوستان امریکا اینها اضافه وزن نداشته و عموما خوش هیکل هستند و بخاطر نژاد مخلوط بودن قیافه های خوبی نیز دارند.

حداقل حقوق در حدود ماهی یکصد و بیست دلار میباشد و یک راننده تاکسی بمن گفت که ماهی دویست و‌ پنجاه یورو حقوق می گیرد ولی شش روز هفته تا روزی ده دوازده ساعت نیز ممکنست کار بکند. اجاره خانه وی ماهی صد و بیست و‌پنج یورو ‌بود.

راننده دیگر که وضعش بهتر بود چون پدرش به امریکا مهاجرت کرده بود از خودش خانه حیاط دار دو اتاقه سی هزار دلاری داشت ولی در محله بد. در محله ای بهتر آپارتمانها بالای دویست هزار دلار بودند. ‌‌

زندگی در این جزیره خیلی بی دغدغه و بنظر من خسته کننده بود.

سواحل فوق العاده بوده و‌ آب شفاف و بدون کوسه البته در سواحل. برای من که دوستدار کوه هستم هم کوههای خیلی قشنگ تا دوهزار و‌ هشتصد متر ارتفاع هم داشتند ولی من کوه برو نیستم ولی از دیدن آن لذت می برم.

بهترین ساحلها و بزرگترین فرودگاهشان در شهر ساحلی «سال» در جزیره ای بدون آب و علف بود که می گفتند سطح آن شبیه ماه یا مریخ بود.

“کابو- وردی” ترجمه اش می شود دماغه سبز اگر چه سبزی چندانی ندارد البته شاید پانصد سال پیش داشته. نام دیگر آن “کیپ وردی” است که ساکنان جزیره به سازمان ملل گفته اند که همان “کابو وردی” استفاده بشود.

کشور دموکراسی کامل دارد و هم رییس جمهور دارد و‌ هم نخست وزیر که هر پنجسال انتخاب می شوند و دو بار بیشتر هم انتخاب نمیشوند.

جزو معدود کشورهای افریقا است که در آن دموکراسی کامل وجود دارد و به یک کشور غربی شبیه تر است تا افریقا. زبان اصلی مردم این کشور پرتغالی است.