کمبر ، کستر، همگرایی و واگرایی Camber, Caster, Toe-In, and Toe-Out

کمبر ، کستر، Toe-In (همگرایی) و Toe-Out (واگرایی)  حالت های یک چرخ نسبت به ماشین و زمین هستند.

شاید بتوان تا حدی با حالات پای یک انسان آنها را تعریف کرد.

اگر پنجه های شما بطرف خارج باشند شما حالت تو-آوت (واگرایی) را دارید یا عدد “تو” مثبت.

پای چارلی چاپلین و خود من تو-آوت شدید دارند و کفشهای من از سمت خارج کفش ساییده می شوند.

لاستیکها میتواند همینطوری ساییده بشوند منتهی از سمت داخل.

اگر پنجه های شما بهم نزدیکتر از فاصله قوزک پاها باشند شما “تو-این” دارید.

در ماشین این باعث ساییدگی لبه های خارجی لاستیک می شوند.

حالا کمبر:

مجسم کنید که پاهای شما جفت و‌ موازی با هم باشند. کمبر پاها صفر است. حالا پاها را کمی باز کنید حالا کمبر منفی دارید.

کمبر منفی برای عکس خوبست ولی یک اشکال دارد. با کمبر صفر اگر یک پا را بلند کنید زمین نمیخورید ولی با کمبر منفی اگر یک پا را بلند کنید زمین می خورید.

شما وقتی به چرخ ماشینتان کمبر منفی می دهید نه تنها زیباتر بنظر می آید بلکه سر پیچها بهتر عمل می کند.

آدمی که کمی دوپایش را باز بکند ایستایی بهتری دارد و اگر کسی او را از بغل هل بدهد وی بهتر از ایستاده با پای جفت می تواند مقاومت کند ولی اگر یک چرخ ارتباطش با زمین قطع بشود و یا در سطح لیز قرار بگیرد چرخ دیگر ماشین را به آن سمت می پیچاند درست مثل آدمی که پاهای خود را باز کرده اگر ناگهان پای چپ را جمع کند به همان سمت سقوط می کند. پس اگر کمبر منفی باشد برای دور سریع بهتر است ولی نکته منفی هم دارد.

کستر.: برای کستر شاید مثال دوچرخه یا موتورسیکلت بهتر باشد.

موتور ایزی رایدر که چرخ خیلی جلوتر از فرمان است کستر زیادی دارد. وقتی کستر زیاد می شود فرمان مشکل تر می پیچد.

در بعضی ماشینها کستر چرخها یکی نیستند که در صورت سکته راننده ماشین به کنار جاده برود و‌ نه به وسط .