کیریباتی Kiribati

برنامه ریز استرالیایی مسافرتم بعلت نبودن پرواز مناسب مرا سه روز در کیریباتی پارک کرد. اتولی که بیش از نصف روز دیدن ندارد. البته یکروز اول هم به خواب برای جبران کمبود خواب روزهای گذشته پرداخته شد ولی باز هم یک روز و‌ نیم بیکاری داشتم. ‌

کیریباتی هم از همان اتولهای (Atoll) مداد شکل یا شاید بهتر بگویم موز شکل است که در دو طرف جاده دریا را می بینید و یک سونامی یک متری همه چیز را شسته و به دریا میریزد.

این اتولها لبه کوههای زیر آب و شاید دهانه آتش فشان هستند و گاه بالا و گاه زیر آب هستند و حتی وقتی زیر آبند ممکنست فقط چند متر زیر آب باشند که با سنگریزی میتوانند بالا بیایند وگاه جزایر نزدیک را با سنگریزی یا پل زدن بالا میآورند و بهم وصل می کنند . در مجموع شکل یک دایره را دارند.

پایتخت آن South Tarawa می باشد. این کشور جمهوری از سی و‌سه جزیره تشکیل شده که مساحت کل آنها ۸۱۱ کیلومتر بوده و جمعیت آن ۱۱۶۰۰۰ نفر است.

۹۸ درصد جمعیت گیلبرتی هستند و دو‌درصد غیرو. گیلبرت نام کاشف انگلیسی این جزیره است.

ساکنین جزیره آنرا کیریباس تلفظ می کنند. این جزیره هم جزو مایکرونزیا می باشد.

با گرفتن یک ماشین کرایه ای و یک راننده طول جزیره را در دو ساعت طی کردیم. در واقع سه جزیره با پل به هم وصل شده اند و یک جزیره هم در موقع جزر ارتفاع آبش به کمتر از یک متر میرسد و می شود صبحها پیاده به جزیره بعدی رفت ولی عصر که آب بالا میاید باید شنا کرده و برگردید.

در این جزیره بقول ما فرمان دست راست و به قول انگلیسی ها Left-Hand-Drive است.

من تصمیم گرفتم که ماشینی برای دیدن جزیره کرایه کنم ولی به کارمندی از هتل بیست دلار بدهم که همراه باشد که مشکلی پیش نیاید و راه را نیز نشان بدهد و قوانین راهنمایی را هم بمن بگوید.

مثلا هر وقت از ماشینی جلو می زنید باید دو تک بوق بزنید که حواسشان باشد. چه کسی می توانست آنرا حدس بزند.

یک اتول بهترین محل برای آموزش رانندگی فرمان دست راست است چون همیشه مستقیم می روید و پیچی وجود ندارد که گیج بشوید. خلاصه تمرین خوبی بود. قبلا فقط یکبار چهل سال پیش در لندن از روی اجبار یک کیلومتر را در پنج صبح رانندگی کرده بودم.

حالا دیگر نام این جزیره را بخاطر این تجربه رانندگی بیاد خواهم داشت.

افراد این جزیره اگرچه مایکرونزیایی هستند ولی اکثرا لاغر و قیافه هایشان هم بهتر از جزایر دیگر است ولی چرای آنرا نمیدانم.

از سینما در جزیره خبری نیست ولی یک کلوپ رقص شبانه ظاهرا وجود دارد که از ایران یکی بیشتر است. زبانشان هم زبان کیریباتی هست که ربطی به جزایر دیگر ندارد.