لیست آرزوها Bucket List

نمی شود “باکت لیست ” را کلمه به کلمه ترجمه کرد چون می شود سطل لیست! ولی منظور همان لیست آرزوهایی است که شما دوست دارید قبل از مرگ به آنها رسیده باشید. لیست من شامل چیست و به چند تای آنها رسیده ام؟
۱- دریافت MBA

۲- مدیریت عامل

۳- داشتن فراری

۴- داشتن تسلا

۵- داشتن تمام یا جزیی از یک هواپیما

۶- پرواز با کنکورد

۷- دیدن سه آبشار بزرگ جهان

۸- دیدن بلندترین قله های هر قاره

۹- دیدن تمام ایالات امریکا و‌ استانهای ایران

۱۰- دیدن بزرگترین غار جهان ماموت

۱۱- دیدن پارک یلو‌استون

۱۲-داشتن یک‌ وسیله نقلیه به ازای هر سال از زندگی

۱۳- دیدن کلیه کشورهای عضو‌ سازمان ملل

۱۴- دیدن کلیه کشورها و مناطق کلوپ صد کشوریها

۱۵- دیدن نیل آرمسترانگ و داشتن امضای وی

۱۶- داشتن بنز ۱۹۰SL, 300SL,280SL

۱۷- رانندگی در پیست نوربرگ رینگ.

۱۸- دیدن مسابقات فرمول یک در موتاکو غیرو

۱۹- سوار شدن به تمام هواپیماهای بزرگتر از بویینگ‌۷۳۷ ساخت غرب.

۲۰- رانندگی در پیست لاگونا سیکا.

۲۱- رانندگی با رولز رویس.

۲۲- ساختن یک گوکارت

۲۳- رانندگی کامیون ‌اتوبوس و گواهینامه پایه یک

۲۴- رفتن به قطب جنوب.

۲۵- پریدن از هواپیما با چتر

۲۶- پرواز شرق به غرب امریکا یا بالعکس

۲۷- رانندگی شرق به غرب امریکا یا بالعکس

۲۸- پرواز کراس کانتری با هواپیمای دوموتوره

۲۹- گواهینامه خلبانی هواپیمای موتوری ۳۰- تک چرخ زدن کننرل شده با دوچرخه یا موتور

۳۱- دیدن موفقیت ایران در عرصه های جهانی

بعضی ها چنین لیستی ندارند چون محتاج نان شب هستند و در واقع باکت لیست آنها یک تکه نان است.

بعضی ممکنست چند آرزوی کوچک داشته باشند و بعضی مثل من تعداد آرزوهایشان تمامی ندارد و هر روز صبح به امید رسیدن به این آرزوها از خواب بیدار می شوند. حتی دوستان مرفه من هم چنین لیست بلند بالایی ندارند و برای خودم هم باعث ‌تعجب است .

حالا از این لیست به کدام نرسیده ام؟

شماره ۸ هنوز اورست و بزرگترین قله اروپا یعنی البرس در روسیه را ندیده ام. اورست را سه بار با پرواز تور رفتم ولی نشد.

۱۳ و ۱۴ را در مقاله قاره اقیانوسیه بخوانید.

۱۶ هنوز موفق به خرید بنز ۳۰۰ اس ال نشده ام و امیدی هم نیست.

۱۹ هنوز ارباس ۳۵۰ را سوار نشده ام

۲۵ تا بحال با چتر از هواپیما نپریده ام

۳۰همیشه عاشق تک‌چرخ زدن با دوچرخه و‌موتور بودم ولی هیچوقت نتوانستم بصورت کنترل شده آنرا انجام بدهم ولی انقدر در مورد آن خواب دیده ام که بعضی وقت فکر می کنم که آنرا حداقل با دوچرخه بلدم ولی فکر میکنم همه اش خواب باشه.

۳۱-در اولین سفر زندگی به هند و متعاقب آن امریکا و بعد اروپا از اینکه از کشوری می امدم که مورد احترام همه بود لذت می بردم. سالهاست که دیگر آنطور نیست. کاش باز روزی بردن نام ایران باعث احترام بشود. برندمان بنز بود و‌ پراید شد.